DIDI SANZAYA__CERITA BUHAN SAMARINDA

Sabtu, 25 Mei 2013

KEKENYANGAN



IBUR - ni ngaran karangan panulis haja - dikenal barus membantas. Pokoknya bila sudah urusan membantas, Ibur tu paling hadapan tu pang. Makanya kada salah mun awak Ibur parak nang kaya lawang ruamhnya ganalnya.
Nah hari itu Ibur disuruh mamanya belajar, soalnya inya handak ulangan. “Ikam jangan kada belajar lah nak. Kaina isuk kada kawa menjawab soal ulangan ikam,” mamanya Ibur memasani.
Ngaran Ibur ni kulir, ada haja alasannya. Supaya mau belajar, Ibur meminta syarat wan umanya. “Unda handak haja belajar ma ai. Tapi tukarkan unda nasi campur lauk daging lah. Amun kawa dua bungkus lah, biar unda kawa konsentrasi belajar amun parut kanyang,” ibur bealasan.
Bengaran sayang wan anak, hakun ai umanya kaluar  ke warung di hujung kampung gasan manukarkan Ibur nasi campur belauk daging.
Kada lawas umanya Ibur datang membawa bungkusan baisi nasi. Arai banar Ibur malihat. Langsung haja Ibur membantas nasi nang ditukarkan umanya. Bengaran kelaparan, habis dua bungkus nasi campur nang ditukarkan umanya dibantas Ibur.
Sesuai janjinya, Ibur belaluan mulai belajar. Arai banar jua mamanya malihat Ibur pina rajin belajar. Malihat Ibur asyik membuka buku, batarus ai umanya manuntun TV di ruang tengah rumahnya.
Satumat-satumat dintip umanya, talihat Ibur balukupan di kursi sambil maingkuti buku. Dalam hati umanya Ibur dasar bujur bakunsentrasi belajar.
Tapi pas dihatikan umanya bujur-bujur sekalinya Ibur lain belajar, inya rihatan asyik guring. Nang maulah meyakinkan, tumatan ruang subalah haja tadangar suara Ibur mengaruh sing nyaringan.
“Jiah…unda sangka belajar, sekalinya malah janak banar guring. Rupanya kekanyangan malah taguring, kada inya belajar,” jar umanya Ibur bemamai saurangan.

Tidak ada komentar:

Posting Komentar