Ngaran handak manyanangkan laki, soal model Vira ni kada hakun katinggalan. Biar ujar urang awaknya kada putih, asa kadap-kadap kulitnya Vira, tapi Vira ni handak jua tampil nang kaya babinian lainnya. Kabujuran pulang, laki Vira ni dasar katuju mun malihat bininya baaksi.
Pokoknya tiap bulan limbah lakinya gajihan, Vira haur tulak ke salon. Tumatan mambarasihkan muha sampai mamodeli rambut digawii Vira.
Nah, hari itu, limbah bulik ke salon, laki Vira pina pangling. Soalnya malihat Vira rambutnya sudah jadi habang. Rupanya Vira basamir rambut.
Tapi bangaran laki Vira katuju bininya baaksi, kada jua lakinya manyual. “Kada apa-apa kalo ka. Ulun handak baaksi jua, apalagi isuk kita handak ka kampung ulun ka ai. Biar ulun tampil bida jua, soalnya ulun yakin kada ada urang kampung nang mamakai warna rambut habang kaya ini,” Vira manyuarai lakinya.
Hari nang ditantukan, Vira bulik kampung. Hanyar turun tumatan oto nang bamandak pas di hadapan rumahnya, tadangar kakanakan bakuciakan sambil bukahan.
“Ada hantu api…mama…tulungi…,” tedengar suara kakanakan.
Mendengar nang kaya itu, umpat ai Vira baluncat ke dalam rumah. Babaya mambuka lawang, kabujuran ada abahnya nang handak kaluar rumah limbah mandangar kakanakan bakuciak.
“Astaga…apa-apaan ini. Datang mana urang rambut habang ni,” abahnya Vira basuara. Rupanya sidin jua kada pinandu wan Vira nang sudah manyamir rambut.
Sadar kalau nang baulah kakanakan bakuciakan, imbah itu abahnya takajut, Vira akhirnya basuara. “Bah…ni ulun. Rambut ulun habang gara-gara basamir. Jangan takutan. Ulun anak piyan bah ai,” sambat Vira.
Mandengar nang kaya itu hanyar abahnya Vira tanang. “Jah! Ikam kah Vir? Bujur-bujur ikam ni lah, habis kakanakan tumbar ikam gawi,” jar abahnya. Mandangar nang kaya itu Vira takurihing haja saurangan