Setiap tugas ada haja laporan aneh nang didapat Amat. Nang rancak tu laporan urang nang gila. Saban hari setiap tugas pasti ada haja laporan urang soal urang gila.
Kebujuran, hari tu Amat nang perai, lagi nyaman banar guring di rumah. Amat nang semalam tuh himung meurusi laporan urang gila sing banyakan, telihat pina uyuh banar.
Kada ada nang wani menagur Amat waktu inya guring. Anak lawan bini Amat jua kada wani menggarak Amat. Pas Amat memicak, di wadah begawinya tu dapat pulang laporan urang gila nang lepas di kampung urang.
Ngarannya ada urang nang lapor, polisi nang bejaga lalu haja mendatangi kampung nang ujarnya ada urang gila mehamuk.
Biar kata hibak polisi nang datang, tapi kada jua ada nang kawa meusir urang gila. Kawal Amat, lalu beinisiatif meneleponi Amat.
"Halo," sambat Amat, nang hanyar bangun guring.
"Uy, lakasi, minta bantuan ke sini," sambat polisi lain meneleponi Amat.
Kada pakai banyak kesah, Amat nang tepanggil jiwa polisinya, lalu haja tulak ke wadahnya begawi. Sampai pada kantor, Amat betakun lawan nang bejaga.
"Mana bubuhannya?" takun Amat.
"Di sana nah. Masuk ke gang tu," tunjuk nang bejaga, nang jua menyambat salah satu ngaran jalan.
Handap kesah, Amat lalu datang ke kampung. Pas sampai, nang dilihat Amat, kekawalannya berataan tu cuma bedudukan haja.
"Mana musuhnya?" takun Amat himung.
"Tu nah," sambat polisi nang lain.
"Bah lah, urang gila haja bubuhan ikam mengiyau unda," sarik Amat.
"Kadanya ikam nang bisi julukan spesialis urang gila," hulut kawalnya.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar