DIDI SANZAYA__CERITA BUHAN SAMARINDA

Jumat, 26 April 2013

BELAIN SEBELAH


GARA-GARA haur handak begawian begasakan, Maman---ngasan asal karang panulis haja--- tasupani saurangan. Kisahnya waktu itu Maman nang begawi di kantoran tepaksa lambur, soalnya ada gawian nang dasar harus dituntungkannya.
Tapi kamariannya, Maman tepaksa izin bulik. Soalnya di rumahnya ada tamu, yakni sapupunya nang datang tumatan kampung gasan manamuinya haja.
“Ikam bulik haja, tapi jangan lawas lah Man. Limbah bamagrib ikam babulik pulang lah ke kantor. Soalnya ada gawian nang harus kita tuntungkan malam ini jua,” bos wadah Maman bepesan.
Bebaya sampai rumah, dilihat Maman sapupunya bengaran Sapri--- ni gin ngaran asa maka sambat jua--- sudah mehadang. Maklum haja, ngarannya lawas kada suah betamu, asyik ai Maman bakisahan wan Sapri ngini.
Saking asyiknya bamagrib haja kada digawi Maman. Pas limbah waktu bamagrib, Maman tatap haja asyik bakisahan wan Sapri. Inya kada ingat lagi wan pasan bosnya di kantor. Sampai akhirnya bosnya manilpun ke Maman, gasan maingatkan kalo Maman tepaksa harus babulik ka kantor.
Ngaran nang manilpun bosnya, kalang kabut ai Maman babulik. “Maaf lah pak bos. Unda tadi taguringan,” Maman bealasan.
Langsung haja Maman baparmisi wan Sapri. “Sap unda bujur-bujur minta maaf lah. Unda tapaksa maninggalkan ikam. Soalnya tepaksa lambur bagawi. Hanyar haja bos unda manilpun,” Maman besuara.
Limbah bepadah nang kaya itu laluan haja Maman behancap bukan kaluar rumah. Inya manyalingar muturnya, habis itu ka kantor. Pas sampai di hadapan kantor, Maman pina merasa aneh. Soalnya inya merasa batisnya ada nang pina lain.
Sekalinya diitihi Maman bujur-bujur, sepatu nang dipakainya belain subalah. “Jiah…iya am sudah. Pantas haja pina sasak subalah sepatu ni. Sekalinya belain pang. Nang ngini pasti sepatu Sapri, nang unda salah pakai,” jar Maman basuara saurangan.
Kada lawas HP-nya babunyi, diitihi Maman nang manilpun Sapri. “Man unda handak bulik, cuma nang kaya apa leh. Ikam pinanya memakai sapatu unda subalah,” sambat Sapri.
Bengaran Sapri handak bulik ke kampung, mau kada mau ai Maman babulik ka rumah gasan mahurupi sepatunya. “Bah, mau kada mau ai. Maka jarak rumah jauh pulang. Gara-gara sepatu haja, unda tasupani ham wan tamu,” Maman bemamai saurangan

Tidak ada komentar:

Posting Komentar